Wearable Tech In My Opinion

Patti Maes Projects

เคยคิดจะซื้อ wearable พวก fitness tracker เหมือนกัน แต่หลังจากดูข้อมูลมา ข้อมูลที่ track มันก็ไม่ได้ตรงเป๊ะอย่างที่ข้าพเจ้าอยากจะได้ (ณ เทคโนโลยีตอนนี้ อนาคตไม่แน่) ส่วนตัวคิดว่า fitness tracker มันเอาไว้สร้าง awareness กระตุ้นการขยับแข้งขาออกกำลังกายเสียมากกว่า จากคนที่ไม่ค่อยออกกำลังกาย ก็หันมาออกมากขึ้น เป็นตัวกระตุ้นให้เกิด behaviour modification

แต่ตามไลฟสไตล์ของตัวเองก็เข้า fitness ทุกอาทิตย์อยู่แล้ว และ track กิจกรรมด้วย fitness app เอา เลยไม่ต้องกระตุ้นอะไร อยากได้อุปกรณ์เฉพาะทางมากกว่า สิ่งที่ขาดและอยากได้ตอนนี้คือ heart rate monitor watch แบบแม่นๆเพื่อกำหนด target zone ในการออกกำลัง ปัญหาคือไอ้ของพวกนี้มันราคาแพงไปนิด >5,000฿ (。•́︿•̀。)

ป.ล. ตามหมอผิงมาพักใหญ่ ใครมี twitter แนะนำให้ติดตาม @thidakarn แกทวีตหลากหลายมากส่วนใหญ่ก็เรื่องการออกำลังกาย ความสวยความงาม อาหารการกิน

Advertisements

Jiro Dreams of Sushi : ชีวิตอย่าหยุดนิ่ง

Mr. Jiro and his team

Mr. Jiro and his team

ร้านซูชิธรรมดาๆ อยู่แถว Ginza, Tokyo ที่มีแค่ที่นั่งทานซูชิอย่างเดียว ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีอะไรเลย แต่ที่นี่กลับได้การรับรอง Michelin Guide ระดับ 3 ดาวซึ่งเป็นระดับสูงที่สุดแล้ว (อารมณ์เดียวกับแม่ช้อยนางรำ 5 ดาว) เจ้าของร้านก็เป็นแค่ปู่แก่ๆ อายุ  85 ปี อะไรทำให้ร้านนี้โด่งดังได้ถึงระดับนี้…

ชอบ

  • ปู่จิโระมีความคิดแบบ perfectionist อย่างเช่นความคิดที่ว่าต้องทำซูชิที่ดีกว่าเมื่อวาน หรือให้ความสนใจในทุกๆ อย่างแม้กระทั่งที่นั่งของลูกค้าก็ต้องจำในสมองให้ได้ว่าใครนั่งตรงไหน ต้องทำซูชิขนาดเท่าไหร่ดีถึงจะเหมาะกับลูกค้าคนๆ นั้น
  • ให้คติการทำงานว่า ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องง่าย การที่จะได้เลื่อนขั้นมาทำซูชิให้ลูกค้าได้ ต้องทำงานที่ร้านไม่ตำว่า 10 ปี!
  • ตัวหนังค่อยๆ เปิดเผยเรื่องราวที่คาดไม่ถึงเช่นตัวลูกชายคนโตของปู่ ตอนแรกนึกว่าแกไม่เก่งแต่ที่ไหนได้…
  • การที่จะได้เป็น supplier อาหารของปู่แกก็ต้องมีความเป็น professional ไม่ต่างกับแกเลย

ไม่ชอบ

  • ดูแล้วหิวและอยากไปนั่งที่ร้านจิโระสักครั้งหนึ่งในชีิวิต แต่ค่านั่งก็ 12,000 บาท จองล่วงหน้า 1 เดือน

น่าดูไหม? ตัวหนังไม่ได้เน้นด้านอาหารมากหนัก (แต่มาทีก็ combo จนน้ำลายหก) เป็นหนังสารคดีทางด้านอาหารที่โคตรน่าดูมาก สำหรับคนที่หมดกำลังใจในการทำงานหรือท้อแท้ในชีวิตแนะนำให้ดูเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง

Read More

ร้านอาหารไต้หวันแถวช่องนนทรี – หย่งเหอ

ร้านน้ำเต้าหู้หย่งเหอ

ร้านน้ำเต้าหู้หย่งเหอ

ร้านน้ำเต้าหู้หย่งเหอเป็นร้านที่รู้จักเพราะเมื่อ 2-3 ปีก่อนเพื่อนพามากินแล้วรสชาติถูกปากเลยไปกินเป็นประจำ ร้านนี้อยู่ติดกับรถไฟฟ้าบีทีเอสช่องนนทรีก็เลยไปๆ มาๆ ค่อนข้างจะสะดวก แต่ก่อนรู้ว่าเป็นร้านอาหารจีนเฉยๆ แต่พอพาบอสมากินบอกบอกว่าเนี่ยเป็นร้านอาหารไต้หวัน

เริ่มด้วยเมนูยำสาหร่ายกระเทียม อันนี้เป็นออร์เดิร์ฟเรียกน้ำย่อย มันๆ กรุบๆ ดี อันนี้ชอบสั่งประจำ

ยำสาหร่ายกระเทียม

ยำสาหร่ายกระเทียม

ผัดผักอะไรก็ไม่รู้

ผัดผัก

ผัดผัก

เสี่ยวหลงเปา(小笼包 – Xiao long bao ) เมนูแนะนำของร้านนี้ อันนี้อร่อยแต่สั่งไม่บ่อย มันต้องมีวิธีการกินนิดนึง 1) เจาะ กัด ที่หัวหรือลำตัวของอาเปา  2) กินน้ำซุปที่อยู่ในตัวของอาเปาให้หมด 3) เสร็จแล้วก็กินอาเปาเข้าไปทั้งชิ้นเลย ถ้าไม่เข้าใจลองดูได้จากวิดีโอ

เสี่ยวหลงเปา

เสี่ยวหลงเปา

วิดีโอสอนการกิน

ส่วนอันนี้ของชอบที่ไม่ได้กินมานาน ซุปเสฉวน

ซุปเสฉวน

ซุปเสฉวน

ที่จริงมีรูปเยอะกว่านี้แต่ไม่รู้หายไปไหนหมด รสชาติก็ตามที่บอกไว้ด้านบนว่าอร่อย แต่อาหารพวกนี้เป็นอาหารที่มีความมัน กินแล้วต้องกินน้ำชาร้อนๆ ตาม และคนที่มีปัญหาเรื่องคอเลสเตอรอลแนะนำให้กินในปริมาณน้อยๆ

ลายแทง:ลงที่รถไฟฟ้าช่องนนทรี ร้านจะอยู่ฝั่งเดียวกับโปรเจ็คมหานคร ถ้าไม่รู้เรื่องก็ฝั่งตรงข้ามกับ McDonald ธนาคารกสิกร หรือ Boots ถ้าเห็นร้านสามร้านนี้แสดงว่าลงผิดฝั่ง

อ้วนไม่พอ? ไป After You ทองหล่อ

ช่วงนี้ต้องไปใช้ชีวิตแถวๆ RCA-พร้อมพงษ์-ทองหล่อ แถวนี้ของกิน(และ pub)เยอะก็เลยจะตระเวนกินร้านดังๆ แถวนี้ ซึ่งดูตาม foursquare แล้วเพื่อนๆ และคนรู้จักในเน็ตก็พุ่งไปที่ร้าน After You เลยลองไปชิมว่ามันอร่อยแค่ไหน

After You: Menu

Menu

เมนู

After You: Honey

Honey

เสิร์ฟพร้อมน้ำผึ้ง(หรือไซรัป?)

After You: Shibuya Honey Toast

Shibuya Honey Toast

Shibuya Honey Toast เมนูดังของร้าน (ใน foursquare บอกว่าต้องสั่งกินให้ได้)

ที่สั่งไปก็มี Shibuya Honey Toast อย่างเดียวแต่สั่งแบบใหญ่กว่าจะกินหมดก็แทบจุก ถ้าสั่งแบบใหญ่แนะนำให้กินกันสองคนขึ้นไป เครื่องดื่มก็สั่งช็อคโกแลตเย็น World’s Best Iced Chocolate เนื่องจากไม่สันทัดเรื่องของหวานพอวิจารณ์ได้คร่าวๆ ว่ารสชาติดี แต่แพงไปหน่อย 105+165 = ฿270
Read More

ปิ้งๆ ย่างๆ ควันขโมงกับ “คำโต”

คำโต

ร้านอาหารคำโต

บริเวณหลังม.เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) จะเป็นย่านหอพักนศ. ร้านเหล้า และร้านอาหาร ตอนผมทำโปรเจคดึกๆ ก็ไปหากินกันแถวนั้นมีของกินเพียบ ถึงแม้จะเรียนจบแล้ว แต่ก็นัดกินข้าวกับเพื่อนอยู่บ่อย แถมเร็วๆ นี้ก็มีร้านเปิดใหม่ที่ชื่อ คำโต ก็เลยไปแวะกินมาสองครั้งแล้ว แต่เนื่องจาก @lawender เคยรีวิวไว้แล้วเลยฝากลิงก์แล้วกัน (lawender’s blog: คำโต)

ร้านเป็นอาหารปิ้งย่างครับ ซึ่งสามารถทานได้ไม่อั้น โดยที่เราสามารถสั่ง เนื้อวัว เบคอน หมู กุ้ง ปลาหมึก แซลมอน ได้ ไอ้พวกเนื้อสัตว์ทั้งหลายแหล่นี่ เราสามารถสั่งกับพนักงานได้ โดยระบุได้เลยว่าจะเอากี่ถาด แล้วน้องๆพนักงาน ก็จะเอามาให้ในถาดแบบ MK คุณภาพเนื้อสัตว์ ถือว่าใช้ได้ อยู่ในเกณท์ดีครับ ที่สำคัญคือของออกค่อนข้างเร็ว ไม่มีกั๊กแบบหลายๆร้าน ที่ชอบกั๊กให้เราเผาถ่านเล่น เสียเวลารอจนหายอยาก

โดยรวมรสชาติถือว่า Ok เลยกับราคา 169 (ไม่รวมน้ำ) ถ้าอยู่แถวบางมดแล้วคิดอะไรไม่ออกก็เข้าคำโตเนี่ยแหละง่ายทีสุด ข้อเสียของร้านนี้มีอยู่อย่างที่สำคัญคือ กินแล้วหัวเหม็นตัวเหม็นล้านเปอร์เซ็นต์ เนื่องจากลูกค้าชอบปิ้งเบคอนและเจ้าเบคอนเนี่ยแหละที่ทำให้เกิดควัน แถมไม่ใช่ควันอย่างเดียว มันมาทั้งไฟทั้งควันด้วย ถ้าหาร้านนี้ไม่เจอสังเกตที่ควันก็น่าจะเจอแล้ว

คำโต

คำโต: Seafood

หมายเหตุ ๑: ที่ร้านช่วงเย็นมีคนแน่น ถ้าให้ดีโทรจองก่อนมาจะดีกว่า 083-894-0323, 084-100-1314

หมายเหตุ ๒: ร้านนี้มี fan page บน facebook กับเขาด้วย แถมมีกิจกรรมกินฟรีเป็นการใช้ social media อย่างคุ้มค่า
Read More

Krispy Kreme the Legend

Krispy Kreme

Krispy Kreme

KK อันนี้พี่ที่ออฟฟิสซื้อมาฝากให้ทุกคนได้กินกัน ความรู้สึกแรกจากที่กินก็คือ นุ่ม..นุ่มเหมือกันซาลาเปาทอดยังไงยังงั้น พอกินไปเรื่อยๆ เฮ้ย! มันหวานเกินไป… หวานจนแสบคอ กินสองชิ้นเลยเลิกเลยต้องรีบหาน้ำมาล้างคอโดยด่วน

ส่วนตัวเป็นคนที่ไม่ชอบของกินที่มันหวานจนเกินไป ดีที่กล่องนี้พี่เข้าซื้อมาถ้าจะให้ซื้อ KK กินเองคงไม่

วิธีการกินบะหมี่เย็น

ตอนนั่งกินบะหมี่เย็น (Zaru Soba) อยู่ที่ Hachiban ก็สงสัยอยู่ว่าบะหมี่เย็นมันกินยังไง เพราะปกติจะเอาวาซาบิกับหัวไชเท้าฝอยโยนเข้าไปในน้ำซุปเลย เลยเปิดไปหาวิธีกินจริงๆ สรุปว่าตัวเองทำถูกด้วย! แถมถ้ากินตามหลักจริงๆ ต้องสูดเส้นเข้าไปให้เสียงดังเข้าไว้ เหมาะกับคนไร้มารยาทอย่างเรายิ่งนัก